Ik kende eerst zijn tijd voor ik zijn naam kende: 4’00’’48. Belgisch juniorenrecord op de mijl indoor, op 2 februari 2025. Deze prestatie zal een van de mooie herinneringen blijven aan het begin van zijn carrière, want hij realiseerde ze door de prestigieuze New Balance-wedstrijd in Boston te winnen. Op 28 februari 2025 verbeterde hij zijn eigen Belgische juniorenrecord indoor op de 1500m, dat hij in januari had gebracht op 3’42’’96, tot 3’42’’76. Elliot schrijft geschiedenis.
© Tekst: Laura Vandormael / Foto’s: Agones_media
Sinds dit succesvolle indoorseizoen heeft Elliot zijn outdoorrecords op zijn favoriete afstanden, de 800m en de 1500m, verpulverd. Maak kennis met een jonge atleet die heeft geleerd dat geduld, discipline en plezier onlosmakelijk verbonden zijn om een carrière in het middellangeafstandslopen op te bouwen.
Woluwe-Saint-Lambert, het Fallonstadion, de piste die versleten is door de Brusselse lopers – hier zette het jonge talent zijn allereerste passen, hier ontdekte hij zijn diepe liefde voor het lopen.
Elliot is 10 jaar oud wanneer hij begint met atletiek bij White Star, onder het oog van Jeff Anthierens, als pupil.
« Elliot was een rustig, maar toegewijd kind. Hoewel hij regelmatig trainde, kwam zijn talent voor het middellangeafstandslopen pas echt aan het licht tijdens zijn eerste wedstrijd, de Crosscup in Hannuit, » herinnert Jeff zich.
Twee jaar later kruist hij het pad van een andere trainer, en die ontmoeting zal beslissend blijken. Degene die de moeite neemt om Elliots potentieel op een slimme en geleidelijke manier te ontwikkelen, heet Tim Moriau. In die periode had de jonge atleet al bepaalde kwaliteiten in het middellangeafstandslopen laten zien, met name in het veldlopen, met een overwinning in de Crosscup van Hannuit bij zijn eerste deelname aan dit prestigieuze evenement.
« Tijdens de Crosscup in Mol, enkele maanden later, deelde iemand flyers uit. Tim Moriau was toen bezig met het opbouwen van zijn atletiekgroep, waarin ook een jongerenafdeling zat. We werden samen met andere ouders van jonge atleten uitgenodigd in Oordegem om te luisteren naar het project dat ze hadden voor het jeugdteam dat Tim wilde oprichten, » herinnert Elliots vader, Denis Vermeulen, zich.
« Elliot was nog heel jong. En ik herinner me dat ik vooral geraakt was door de boodschap die werd gebracht: ‘we willen op een verstandige manier trainen, volgens het motto less is more’. Tim is vrij direct in zijn communicatie. Hij garandeerde ons niet dat Elliot een kampioen zou worden, maar wel dat hij een goede begeleiding zou krijgen binnen zijn structuur. Bovendien had Tim een goede reputatie, » vertelt Denis.
De bal is aan het rollen en de Brusselaar sluit zich aan bij de structuur, eerst onder leiding van trainer Ruud de Rybel, met Tim Moriau die de programma’s superviseerde.
« Het eerste wat me opviel, was dat Elliot veel minder zwaar moest trainen dan hij gewend was, wat ons deed denken dat hij misschien minder wedstrijden zou winnen. Voor Elliot was dat ook wat tegenintuïtief. Maar we hebben vertrouwen gehad – en terecht, » aldus Denis.
Zo beginnen atleet en coach aan een mooi menselijk verhaal: dat van een samenwerking die perfect werkt. Tim Moriau vormt Elliot stap voor stap, zodat hij op een rustige manier de beste atleet kan worden die hij kan zijn – zonder druk, met een minutieuze aanpak en in een inspirerende omgeving. Onder zijn vleugels heeft Tim al grote namen in het langeafstandslopen, zoals Isaac Kimeli en Thomas De Bock.
In hun gezelschap laat de jonge Brusselaar zich inspireren en leert hij welke discipline nodig is om op hoog niveau te presteren. « Dat werkte motiverend, want hij zag hen trainen. De school van Tim is er één van discipline, eerlijkheid en professionaliteit. Als er iets niet goed ging, zei hij het ons, we dachten erover na en corrigeerden wat er misliep. Ik herinner me dat Tim bij Elliot stap voor stap is gaan aandringen op het belang van details, want wij kwamen altijd te laat op training. We waren niet altijd supergedisciplineerd. Elliot heeft die school van discipline en hoge eisen die Tim heeft opgebouwd, leren kennen, » vertelt Denis.
Een keerpunt in zijn verhaal
Deze ontmoeting vormt de eerste echte wending in het verhaal dat Elliot schrijft met de atletiek. « Tim heeft enorm veel voor mij betekend. Ik zou niet staan waar ik nu sta zonder hem. Hij heeft me zowel sportief als menselijk heel erg geholpen. Ik ben dankzij hem enorm gegroeid, ook al weet ik dat mijn progressiemarge nog groot is. Ik ben echt dankbaar dat ik hem op mijn pad heb ontmoet. Ik waardeer zijn eerlijkheid en hoge eisen, die je altijd doen streven naar beter, maar wel rekening houden met mijn profiel en mijn specifieke noden. Ook al is de weg nog lang, ik weet dat ons partnerschap nog maar net begonnen is en dat we nog enkele mooie jaren voor ons hebben om sterke resultaten neer te zetten, » vertelt Elliot.
We schrijven 2018, en de eerste vruchten van deze samenwerking vertalen zich in successen voor Elliot, met nieuwe nationale titels in het veldlopen. « Ik denk dat ik van mijn 9e tot mijn 14e altijd de Belgische kampioenschappen veldlopen won. In die periode was ik ook heel goed op de piste, vaak bij de besten in mijn categorie. Daarna kreeg ik groeiproblemen, waardoor ik een jaar niet kon lopen. Toen ik terugkwam, was het in het begin wat lastig, zeker omdat ik minder pistewedstrijden deed. Maar zelfs toen bleef ik sterk, ook al voelde ik dat ik niet op mijn topniveau zat, » vertrouwt hij toe.
In deze periode, waarin het moeilijk was om “vrij” te trainen zonder de lichamelijke problemen die hem hinderden, bedankt Elliot opnieuw Tim voor zijn aanwezigheid aan zijn zijde. « Ik heb ook altijd vertrouwen gehad in mijn trainer. Het project was altijd op lange termijn gericht. Zelfs toen ik minder trainde dan anderen in die tijd, wist ik dat ik al competitief was. Dat heeft me geholpen om vertrouwen in mezelf te houden. Toen ik pupil, miniem en cadet was, won ik bijna alles, inclusief alle Nacht van de Atletiek-wedstrijden in Heusden. Mijn coach heeft me ook geleerd dingen te relativeren, vooral tijdens de moeilijke periode van de groei, » zegt Elliot.
Het is ook de periode van keuzes voor Elliot. De periode waarin hij het gras van de voetbalvelden verliet om prioriteit te geven aan het tartan van een atletiekpiste. « Ik herinner me een keer dat ik met een slecht rapport thuiskwam. Mijn ouders gaven me een ultimatum: ik moest kiezen tussen de twee sporten. Ik koos voor atletiek, en ik heb er nooit spijt van gehad. »
Volgens zijn vader: « Het was de combinatie van trainingen, wedstrijden, kleine kwaaltjes en Covid die de beslissing van Elliot hebben versneld. Ik denk dat hij altijd heeft geweten dat hij een talent had voor atletiek en dat, om zijn passie voor 100% te beleven, een keuze noodzakelijk was. »
Constante is de sleutel
Elliot is misschien even discreet en bescheiden als hij performant is. Geen greintje pretentie of neerbuigendheid wanneer het gaat over zijn capaciteiten of resultaten. Toch neemt een puur instinct van competitie en winnaarsmentaliteit hem volledig over zodra het startschot weerklinkt.
Het is ook een jongeman met beide voeten op de grond, met een geduldige kijk op prestaties die op lange termijn moeten worden opgebouwd. Volgens hem is “constante is de sleutel” om sterke resultaten neer te zetten – dát maakt het verschil. Regelmatig trainen, en van elke sessie genieten: dat is zijn mantra.
Zijn favoriete afstand? Zonder twijfel de 1500 meter, eerder dan de 800 meter, vanwege het tactische karakter en de noodzaak om helder te blijven nadenken terwijl je je inspanning over meerdere rondes moet doseren. Denken terwijl je tot het uiterste gaat – dat spreekt hem aan.
Een familieverhaal
Talent, trainer, motivatie: de vergelijking lijkt perfect. Maar er is nog een ander fundament voor Elliots carrière: zijn familie. Zijn vader, moeder, en zijn tweelingzussen – bij wie hij “de beschermende grote broer” is, zoals zijn zus Inès vertelt. Zijn broer en zussen vormen samen met hem een hechte eenheid. Hun verbondenheid is als een emotionele schouder. Zijn vader Denis helpt hem ook om afstand te nemen, door erop te wijzen dat hardlopen altijd gelinkt moet blijven aan iets positiefs, zoals in Elliots jeugd een groot pak frieten of ander lekkers na een wedstrijd – om zo het plezier van het lopen te verlengen met een fijn moment.
Zo is de jonge Brusselaar op een serene manier omringd, waardoor hij de topsport benadert zonder dat de druk verlammend wordt. Dankzij de stabiliteit in zijn omgeving kan hij zich concentreren op zichzelf en op zijn eigen ontwikkeling, zonder zich te laten afleiden door de prestaties of het ego van anderen.
Een waardevolle bondgenoot draagt bovendien bij aan dat persoonlijke evenwicht: muziek!
Elliot is een grote en veelzijdige liefhebber van goede muziek. De stijlen variëren naargelang zijn stemming, en hij staat er zowel voor open als dat hij erdoor geïnspireerd wordt. Als kind luisterde hij vaak naar het programma “La troisième oreille” van wijlen Marc Danval op de radiozender La Première. Het is die mix van stijlen en dat gevoel voor groove dat hem typeert: zich laten meedrijven en, afhankelijk van het nummer, unieke sensaties beleven die hem kalmeren of juist activeren. Zonder twijfel brengt die passie voor harmonieën ook harmonie in zijn leven: andere interesses dan atletiek zorgen ervoor dat het lopen plezierig blijft.
« Atletiek speelt een grote rol in mijn leven, want het is een enorme bron van plezier. Het is een van de dingen die me het gelukkigst maken, maar het definieert me niet. Ik ben veel meer dan mijn sport, » zegt hij.
Een potentieel dat zich ontplooit
In april vorig jaar haalde Elliot overtuigend de limiet voor het EK junioren op de 1500 meter, met een tijd van 3’42’’15. Ook op de 800 meter verzekerde hij zich van de Europese limiet door een nieuw persoonlijk record van 1’47’’38 te lopen in het Putbosstadion in Oordegem – een piste waar al veel topprestaties zijn geleverd! « Tijdens de race probeer ik me te concentreren op wat ik moet doen, op mijn strategie, zonder te veel druk op mezelf te leggen. Het is belangrijk voor mij om kalm te blijven en te onthouden dat ik op mezelf kan vertrouwen. Wat er ook gebeurt, ik weet dat ik mijn kans zal krijgen. Voor die 800 meter was het hetzelfde. De hele race dacht ik vooral aan mijn ritme en aan het vermijden dat ik me liet meeslepen door de intensiteit. Ik zat in de actie, in het moment. »
In juni schreef hij opnieuw geschiedenis door het Belgisch juniorenrecord op de 1500 meter te pakken: 3’38’’65 op zijn vertrouwde piste bij White Star, in zijn club, thuis. Een prestatie die hem vertrouwen gaf voor zijn eerste internationale kampioenschappen.
Vandaag neemt Elliot het op tegen de beste Europese atleten op de 1500 meter in zijn categorie. In Tampere, Finland, beleeft hij zijn eerste internationale ervaring met het Belgische teamshirt op zijn schouders. Een afspraak die voelt als een kans voor deze 19-jarige om dichter bij zijn ultieme ambitie te komen: de beste versie van zichzelf worden. En niemand twijfelt eraan dat die versie vorm krijgt op de piste, wanneer hij zijn passen aaneenrijgt en zijn houding verraadt dat hij geboren is om te lopen.