La Team Belgium clôture en beauté ces trois jours de championnats du monde avec deux médailles d’argent.

© @gagastrophe / @stadion_actu

Il était venu pour le titre, mais Eliott Crestan n’a pas réussi à revenir sur le jeune Américain de 17 ans, Lutkenhaus. Le Belge est allé chercher une troisième médaille consécutive lors d’un championnat du monde en salle, en décrochant l’argent dans un chrono de 1:44.38.

Eliott Crestan a mené la finale pendant près de 500 m avant une attaque de l’Américain. Il a ensuite tenté de répondre, mais n’a pas réussi à le dépasser dans les derniers mètres de la course.

Après des séries rondement menées avec Robin Vanderbemden, Christian Iguacel, Dylan Borlée et Alexander Doom, les Belgian Tornados avaient rendez-vous en finale. Avec deux changements autorisés, Robin Vanderbemden et Dylan Borlée ont laissé leur place aux récents champions du monde du relais mixte, Jonathan Sacoor et Julien Watrin.

Jonathan Sacoor a de nouveau réalisé un solide premier relais, transmettant le témoin en tête à Christian Iguacel, qui a tenu le plus longtemps possible face au retour des Américains. La Belgique n’a ensuite plus quitté sa deuxième position. Les Tornados signent un chrono de 3:03.29.

La Belgique a porté une réclamation pour un contact entre les Etats-Unis et le Portugal. La décision finale n’est pas encore connue. Celle-ci a été refusée.

Yanla Ndjip-Nyemeck a gagné en expérience. En séries, la co-détentrice du record du 60 m haies s’est brillamment qualifiée pour la suite grâce à un chrono de 7.93, à un centième de son record. En demi-finale, la Belge a signé le 16e temps en 7.99, une nouvelle fois sous les 8 secondes.


De Tornados en Crestan, vicewereldkampioenen!

Hij was gekomen voor de titel, maar Eliott Crestan slaagde er niet in om terug te komen op de 17-jarige Amerikaan Lutkenhaus. De Belg pakte een derde opeenvolgende medaille op een wereldkampioenschap indoor en veroverde zilver in een tijd van 1:44.38.

Eliott Crestan leidde de finale gedurende bijna 500 m, tot een aanval van de Amerikaan. Daarna probeerde hij te reageren, maar hij slaagde er niet in hem te passeren in de laatste meters van de wedstrijd.

Na sterk gelopen reeksen met Robin Vanderbemden, Christian Iguacel, Dylan Borlée en Alexander Doom, hadden de Belgian Tornados hun afspraak in de finale. Met twee toegelaten wissels maakten Robin Vanderbemden en Dylan Borlée plaats voor de recente wereldkampioenen op de gemengde estafette, Jonathan Sacoor en Julien Watrin.

Jonathan Sacoor liep opnieuw een sterke eerste beurt en gaf de stok als leider door aan Christian Iguacel, die zo lang mogelijk standhield tegen de oprukkende Amerikanen. België gaf vervolgens zijn tweede plaats niet meer uit handen. De Tornados klokten af in 3:03.29.

Yanla Ndjip-Nyemeck deed waardevolle ervaring op. In de reeksen kwalificeerde de medehoudster van het record op de 60 m horden zich knap voor de volgende ronde met een tijd van 7.93, op één honderdste van haar record. In de halve finale liep de Belgische de 16e tijd in 7.99, opnieuw onder de 8 seconden.